Ruhların Sihri

Sihire inanmam. Gerçeklik dışı birşeydir bana göre.Ama müzik dinlerken azdaha inanasım geliyor.
Hani üzerindeki elbisen kirlenince yıkarsın,ellerini yıkarsın,hatta zehirlenince mideni bile yıkatırsın ya; ne zaman müzik dinlesem ruhumun yıkanıp arındığını hissediyorum. Hele bir de o herbiri bir inci tanesi olan Türk Sanat Müziğimizin eserlerini dinlerken; ruhumu sanki bir çift el ödünç alıyor, uzaklara götürüyor ve en taze haliyle geri getiriyor.
Üstelik bu sihrin etkisi de sanki size kalmış! İster ağlatıyor, ister neşelendiriyor;ister hasretlendirip ister nefretlendiriyor.Ama ne hissederseniz hissedin, emin olun ne istiyorsanız onu hissediyorsunuz o mucizevi ses cümbüşlerinde...
"Gülünce Gözlerinin İçi Gülüyor,Kendimi Senden Alamıyorum..." sözlerinin harman edildiği notalara kulaklarımla birlikte eşlik eden dudaklarım ve ruhumla işte o anda yaşadığımı ve yaşamanın herşeye rağmen güzel birşey olduğunu kendi kendime birkez daha kanıtlıyorum.
Ne zaman gözlerimin ağlamaya meyilli zamanlarını yakalarsam;
"Ağlama! Olma mahsun!
Gülerek bak yarına.
Sanma ki güzelliğin o ipek saçlarına
Düşen aklarla biter.
Böyle bir kara sevda,
Kara toprakta biter.."
dizelerini döküyorum eteklerimden inci taneleri gibi ve yeniden barışıyorum önce kendimle, sonra hayatla.
Müzik! Güzel şey doğrusu. İnsanlara verilmiş en güzel nimetlerden birisi.İYi bir dost, sevgi köprüsü, anlatılamayan hislerin tercümanı ve yaşam kaynağı...
Etiketler: muzik, sanat, sevda, ask

+2